شاکیانهنویس

از مختار تا چمران؛ بازیگری که خروج کردستاره «عربنیا» دوباره خاموش میشود؟خورشید - علی حسنلو: فریبرز عربنیا، بازیگری با اخلاق و عقاید خاص که حضور او در فیلمها همیشه حاشیههایی را به همراه داشته است این روزها باز هم خبرساز شدهاست آن هم به دلیل یک کار عجیب: ترک ناگهانی فیلمبرداری«چ» به کارگردان ابراهیم حاتمیکیا و نیمه کاره ماندن این پروژه. عربنیا، بازیگری است که قبل از سریال «مختارنامه» او را در کنار ستارههای دهه هفتاد سینمای ایران میشناختند. وقتی با فیلمهای مسعود کیمیایی شهرت پیدا کرد، او را ستاره جدیدی میدانستند که قرار است جای ستارههای از ایران مهاجرت کرده سینما را بگیرد. اما اینگونه نشد و این ستارگی ادامه نیافت و این شرایط برای او حاکم بود تا اینکه گذر عربنیا به داوود میرباقری رسید. خروج عربنیا با مختاربعد از آن افول در سینما، عربنیا مدتی در سکوت خبری بود تا اینکه خروج کرد، آنهم نه از سینما بلکه از تلویزیون. خروجی با یک شخصیت تاریخی؛ «مختار».مختار هم شخصیتی بود که مدتی در انزوا به راهی که در گذشتهاش رفته بود، اندیشید تا اینکه به این نتیجه رسید برای جبران کارهای نکرده، خروج کند. خروجی برای انتقام. هرچند عدهای از کارشناسان دینی از رفتن تلویزیون به سمت چنین موضوعی انتقاد میکردند و همان بحث همیشگی را که آیا حرکت مختار، مطابق روش و منش امامان است؟ را مطرح کردند و این استدلال را مطرح میکردند که انتقام و گرفتن جان افراد در شرایط غیرجنگی مطابق اخلاق اسلامی نیست. از طرفی این نوع شخصیتپردازی اندیشمند و عارفگونه برای شخصی مانند مختار که روحیهای اینگونه نداشته هم در برخی مباحث مورد انتقاد قرار گرفت. اما هر چه هست این سریال بهانهای بود برای حرف زدن درب شاکیانهنویس...

تهران- ایرنا- سردبیر سایت «اکوفیلم» از راه اندازی این سایت خبر داد و گفت: کاربران ایرانی می توانند از طریق این سایت سنجش خود از فیلم، سریال و برنامه های تلویزیونی و اینترنتی را به گوش سازندگان آن برسانند. علی حسنلو روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی ایرنا اظهار کرد: سالها پیش با گروهی از دانشجویان سینما و چند روزنامه نگار درباره این موضوع صحبت می کردیم که سینمای ایران در تمام سال هایی که در حال رشد بوده یا افول، یک مشکل اساسی داشته و آن نامشخص بودن معادلات و فرآیندهای حاکم بر آن است. وی افزود: در واقع هیچ معادله دقیق و درستی برای سنجش نقش فیلم در زمان اکران و یا بعد از آن وجود ندارد و حتی گاهی مشخص نیست که یک فیلم یا سریال، موفق بوده و توانسته نظر مردم و منتقدان را جلب کند یا نه. مسلم است این وضعیت مبهم، انگیزه و نیاز به رشد و تغییر بیشتر را در فیلم، سریال و برنامه سازان، ایجاد نمی کند زیرا کسی نسبت به جایگاهش سنجش دقیقی ندارد و خود را در بهترین وضعیت کاری حس می کند.این فعال رسانه ای ادامه داد: شاید در حال حاضر تنها معیار مشخص در سینمای ایران، فروش فیلم ها است که می توان با آن سنجید این فیلم مخاطب داشته است یا نه. هر چند این هم سوال مهمی است که آن مخاطبانی که به سینما رفته اند آیا راضی از سالن سینما بیرون آمده اند یا ناراضی. حسنلو تاکید کرد: حتی برای سریال ها و برنامه های تلویزیونی همین معیار فروش هم وجود ندارد و به جز برخی سریال ها و برنامه های پر بیننده، نمی توان میزان تماشاگر دیگر سریال ها را تشخیص داد.این روزنامه نگار، افزود: نکته دوم نبود برآیندی از نظر منتقدان سینما درباره فیلم ها ، سریال ها و برنامه های تلویزیونی ست. درباره بسیاری از فیلم ها، نمی توان به طور یق شاکیانهنویس...